نامه ای به یک دوست؛ هر کس که باشی؛ ۳

پیش‌نوشت:یک: نوشته بی‌سر و ته است. دو: بلند است. سه: قرار نیست آخرین مورد از نوع خودش باشد. چهار: مخاطبش را نمیشناسم و هیچ تلاشی برای ویراستنش نشده.---نامه اول:این نامه رو از این جهت برای یه دوست نه چیز دیگری مینویسم که شاید این روزها نیازمند یه دوستم.قابلیت‌های بخصوصی از دوست در نظرم متصورم که کمابیش در یافتنش در اطرافیانم ناتوان بودم. یه دوست خوب احتمالا مهمترین خصوصیتش باید این باشه که بشه در مقابلش بلند بلند در مورد هر چیز فکر کرد. اون فرد جامعا گوش بده و بعد بدون اینکه محوری که شنیده سعی کن